Xogamos a buscar as diferenzas?

A pesar de que o libro que tiñamos entre as mans era bastante extenso, os nosos cálculos cumpríronse e fomos capaces de terminalo dentro do prazo previsto. Pero, para ser totalmente sinceros, algún/algunha que outro/a integrante se foi escapulindo (sería por mor dos exames ou sería que o cheiro dos bocatas lles facía devecer?).

Tras dedicar unha última reunión a explicar que conexión se pode establecer entre a estrutura clásica de toda obra literaria (presentación, nó e desenlace) e as etapas polas que pasa un/unha heroe/heroína durante a súa viaxe (enténdase tamén busca ou aventura), só nos restaba por realizar o pase da película baseada na novela Los seis signos de la Luz, a cal, por certo, acaba de saír á venda en DVD.

Nesta ocasión, e dado que a proxección tivo lugar no propio local da Biblioteca durante catro días consecutivos, os/as rapaces/rapazas acudiron bastante máis animados/as que a vez anterior. Iso, sen ter en conta que aos/ás adolescentes lles "privan" as películas protagonizadas por mozos/as da súa mesma idade dos/as que depende salvar á Humanidade.

Como era de esperar, a historia orixinal fora modificada ao elaborar o guión, aínda que todos/as quedamos moi sorprendidos/as ao comprobar que había ata máis diferenzas que semellanzas. Somos conscientes de que, evidentemente, no cine todo debe suceder moito máis rápido que nos libros, pero de aí a se tomar a liberdade de realizar tantísimos cambios hai un gran treito.

De todos os xeitos, a pesar de que a película gustou moito (pois aos americanos se lles dá moi ben levar á pantalla este tipo de fantasías épicas), acabamos recoñecendo que, unha vez lido o libro, daba a sensación de que nos quixeran enganar, pois aquela non era "a nosa historia".

Se non pertences ao noso club de lectura e sentes curiosidade por saber de que trata o film, aquí podes ver o trailer publicitario do mesmo. Pero, non esquezas que o libro é aínda moito mellor.

Heroes

Din que máis vale tarde que nunca e en Paseniño por fin conseguimos o número de exemplares necesarios para levar a cabo a lectura de Los seis signos de la Luz, novela da escritora británica Susan Cooper que os/as rapaces/rapazas viñan demandando con insistencia dende había tempo.

Como noutras ocasións, houbo algún integrante do grupo que non puido resistir a tentación e leu todo o libro de vez. Tampouco faltou quen se sentiu un pouco decepcionado/a, ben porque esperaba unhas maiores doses de emoción e perigo na trama, ou ben, porque a forma en que se narra a historia non lle convenceu.

Dende un principio vos dixemos que todo comentario respectuoso tiña cabida no club de lectura e, de feito, agradecemos que sexades sinceros/as á hora de expresar as vosas opinións sobre un libro, pois iso nos axudará a mellorar a calidade das nosas futuras eleccións.

Tendo en conta a temática desta obra, o grupo estamos aproveitando unha boa parte das nosas reunións para facer unha análise conxunta sobre as características dos/as heroes/heroínas literarios/as (tanto clásicos/as como posmodernos/as), intentando, ademais, establecer paralelismos co protagonista desta novela, un neno de apenas 11 anos que, de súpeto, descobre que el é a peza crave para conseguir que a Luz (o Ben) desterre do mundo ás Tebras (o Mal).

Na próxima xuntanza gustaríanos continuar a falar doutros aspectos relacionados coa estrutura literaria deste tipo de relatos, pero dun modo ameno e informal, para que non vos cortedes e participedes todos/as nas charlas.

Por certo, non estaría de máis que os/as maiores perdésedes a vergoña e tomásedes exemplo dos/as vosos/as compañeiros/as de 1º ciclo, que sempre están a preguntar sobre as páxinas que len, vale?

Tigres no cine

Tras rematar a lectura de El devorador de hombres, e dado que non coñecemos a existencia de ningunha película baseada neste conto de Horacio Quiroga, pareceunos unha boa idea buscar algunha outra que relatase a historia dun tigre de Bengala semellante ao noso protagonista, Rajá.

A elección non resultou complicada, xa que as dúas profesoras encargadas de dirixir as charlas do club de lectura nos decantamos por Dos Hermanos, excelente cinta de Jean-Jacques Annaud, afamado director francés que xa demostrou noutras ocasións a súa mestría á hora de traballar con animais salvaxes.

A proxección terá lugar durante os recreos desta semana na Aula de Audiovisuais e será realizada a porta pechada para os/as integrantes de Paseniño, de xeito que unha vez concluída intentaremos atopar as posibles coincidencias entre o argumento do libro e o guión da película.

A continuación, presentamos o cartel publicitario, a ficha artística e unha pequena sinopse do filme:

FICHA ARTÍSTICA:

Dirección: Jean-Jacques Annaud
Países: Francia e Reino Unido
Ano: 2004
Duración: 109 min
Xénero: Aventuras, drama
Intérpretes: Guy Pearce (Aidan McRory), Jean-Claude Dreyfus (Eugène Normandin), Philippine Leroy Beaulieu (Matilde Normandin), Freddie Highmore (Raoul), Moussa Maaskri (Saladin), Vincent Scarito (Zerbino), Maï Anh Lê (Naï-Rea), Oanh Nguyen (Príncipe)
Guión: Alain Godard e Jean-Jacques Annaud, baseado nunha idea orixinal de Jean-Jacques Annaud
Produción: Jake Eberts e Jean-Jacques Annaud
Música: Stephen Warbeck
Fotografía: Jean-Marie Dreujou
Montaxe: Noëlle Boisson
Deseño de produción: Pierre Queffelean
Vestiario: Pierre-Yves Gayraud
Estrea en Francia: 7 de Abril de 2004
Estrea en España: 3 de Decembro de 2004

SINOPSE:

Nacidos no corazón da selva do sueste asiático, nas ruínas dun templo esquecido séculos atrás, dous tigres medran xogando e aprendendo baixo a mirada benevolente dos Buda cheos de brión e vixiados polos seus proxenitores. Un era tímido e doce e o outro valente e atrevido. Cando un ex-cazador chega para saquear o templo sacro, o destino dos dous irmáns cambiará para sempre. O irmán tímido convértese en estrela de circo co nome de Kumal, mentres que o valente será a mascota do fillo do administrador colonial, que lle dá o nome de Sangha antes de llo entregar a un príncipe que lle ensinará a pelexar. Na madurez, os dous irmáns vólvense atopar na area do circo, onde deberán enfrontarse cara a cara, nunha pelexa a morte.

Vinganza versus Nobreza

Hai obras que fascinan ao lector dende as primeiras páxinas e, sen dúbida, El devorador de hombres é unha delas. Quizais algúns escépticos crean que unha historia como esta non pode interesar aos mozos de hoxe en día. Quen opine así seguro que non asistiu ás nosas reunións do club de lectura destas dúas semanas.

Se o pasado día falabamos con tristeza sobre a sorte corrida por Rajá e a súa familia ou intentabamos comprender por que un animal sanguinario pode sentir afinidade polo cazador que matou aos seus pais, nesta ocasión sufrimos xunto a este tigre de sangue real as malévolas torturas ás que foi sometido por aquel que cría ser o seu domador; pero, sobre todo, esperamos (iso si, con menos paciencia que a demostrada polo protagonista) a que chegase o ansiado momento da vinganza. Desexabamos que Kimberley pagase polo que lle fixo a Rajá, case tanto como el mesmo. Por iso, ver como o noso tigre soltaba á súa presa xusto cando estaba a piques de saborear o instante co que soñara durante anos, fíxonos reflexionar unha vez máis sobre a importancia que algúns seres outorgan a sentimentos tales como a nobreza de corazón.

Oxalá houbese moitas persoas como Rajá e lord Aberdale dispostas a pór no seu sitio a todos os capitáns Kimberley deste mundo, verdade?.

Por certo, o mestre Horacio Quiroga non nos deixa adiviñar o final da historia ata a última páxina e asegúrovos que merece a pena chegar ata el.

Falemos de sentimentos

O club de lectura afrontou hoxe o seu segundo "reto": poñerse na pel dun tigre de Bengala e interpretar os seus sentimentos de tristeza, rancor, sede de vinganza e, mesmo, confraternidade, respecto dos seres humanos que o rodean nesta historia. Estamos a falar do conto El devorador de hombres, escrito polo uruguaio Horacio Quiroga e do que xa leramos un capítulo durante unha xuntanza anterior, sendo elixido naquel intre como seguinte título da nosa lista.

As páxinas comentadas hoxe describen con total detalle a loita a morte entre os pais de Rajá, o protagonista, e os seus cazadores, sendo esta unha das escenas máis intensas do libro.

A todos/as nos estrañou nun principio que, tras ver como mataban aos seus proxenitores, o cachorro de tigre poidese chegar a sentir cariño por un rapaz que participara nesa acción, o que deu pé para falar das cualidades admiradas nel polo animal: a beleza, a valentía e a templanza.

Intentamos xustificar tamén o sentimento de vinganza que nacera no corazón de Rajá a raíz desta desgraza familiar e que, posteriormente, se fora alimentando das humillacións sufridas durante o seu cativerio no circo ao que o trasladaran e no que vivira varios anos.

Pero, quizais, o que máis nos chamou a atención foi que o orgullo deste "príncipe" lle impedira matar ao seu domador cando tivera a oportunidade de facelo, porque considerara que non se trataba dunha pelexa digna dun animal da súa estirpe. Todos/as coincidimos en afirmar que seguramente ninguén dos/as presentes tería sido capaz de se controlar.

A verdade é que estamos ansiosos/as por descubrir como remata esta trepidante historia ambientada na India na que un animal salvaxe demostra ser máis humano que os homes que o torturan para conseguir dobregalo.